www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
"MISSISSIPPI W OGNIU"
Co się dzieje?
- Czego chcą? - Nie wiem.
Przejedź bokiem.
- To gliny? - Nie widzę.
- Żarty skurwielom w głowie? - To nie żarty.
- Co robimy? - Nie wiem.
Trzymajcie się.
Jest też pickup.
Cholera. To gliny.
Lepiej się zatrzymaj.
Nie ruszać się i nie gadać. Ja to załatwię.
Wszystko będzie dobrze. Zachowajcie spokój.
Myślicie, że tutaj można zasuwać z każdą prędkością?
Ale nas pan nastraszył, szefie.
- Nie mów do mnie "szefie", żydku jeden. - A jak mam mówić?
W ogóle nie otwieraj kłapaczki, miłośniku czarnuchów, tylko słuchaj.
Tak jest.
Cuchniesz już nawet jak czarnuch, żydku zasrany.
- Spokojnie, nic nam nie zrobią. - Jasne, że nic.
Widział twoją twarz. Nie dobrze.
A jakaż to różnica.
Kurcze. Zaczyna się zabawa.
Tylko czarnucha mi zostawiliście, ale lepszy czarnuch niż nic.
W rzeczy samej.
* Słuchajcie, komuchy, żydzi i czarnuchy. *
* Przekażcie dalej, że krążą słuchy... *
* iż dzień waszego sądu jest bliski... *
* bo Pan z wysokości ujrzał wasze pyski. *
* Nie pozwoli dalej tworzyć mieszańców rasowych. *
* Chcemy ładne dzieci, zamiast kolorowych. *
* Nigdy, przenigdy, mówię wam... *
* jak długo żyje Ku Klux Klan. *
* Nigdy, przenigdy, powtarzam wam... *
* bo zawsze rządzić będzie Ku Klux Klan. *
Ci z Klanu lepiej linczują, niż rymują.
Niech pan czyta akta, Anderson. Obejdzie się bez kabaretu.
- Pan mnie nie lubi, szefie? - Lubię pana.
Ale nie podzielam pańskiego poczucia humoru.
Czasem, tylko humor pozostaje.
- Długo jest pan w FBI? - Trzy lata.
- Prosto z uczelni? - Nie, z Departamentu Sprawiedliwości.
Chłopak Kennedy'ego. Teraz rozumiem.
Wątpię.
Wyjaśnijmy coś sobie.
Od lat nie mam pryszczy na twarzy, golę się co rano...
i sam chodzę do klopa. Więc odpuść pan sobie tego "szefa".
Dostałem tę sprawę, bo miałem z czymś takim już do czynienia.
- Birmingham? Montgomery? - Oxford. Byłem z Meredith na studiach.
Oberwał pan cegłą po łbie, więc pana awansowali.
Nie. Dostałem postrzał w ramię.
- Ale pan żyje i to się liczy. - Nie, Meredith żyje. I właśnie to się liczy.
W którym stanie rośnie najwięcej buraków?
W Mississippi.
* Nigdy, przenigdy, powtarzam wam... *
* bo zawsze rządzić będzie Ku Klux Klan. *
Spory budynek, jak na taką dziurę.
Siemanko.
Dzień dobry. Nazywam się Alan Ward.
Jestem z FBI.
Federalne Biuro Integracji?
- Nieźle się pan utajnił w tym łachu. - Jest szeryf Stuckey?
Chwilowo zajęty.
Możecie poczekać, albo wpaść później.
Poczekamy.
Słuchaj no, nadgniły buraku...
albo szeryf zamelduje się tu za dwie sekundy, albo rozniosę jego drzwi na kopach.
Kurcze. Mamy gości.
Chłopaki Hoovera zjechali z wizytą.
Jak leci?
- Jestem szeryf Stuckey. - Rupert Anderson.
Oczekiwaliśmy pana.
- Poznaliście już mego zastępcę, pana Pella? - Jasne.
Przyjechali panowie pomóc nam rozwiązać problem czarnuchów?
Nie. Szukamy zaginionych osób.
No to zapraszam.
Pański pomagier nie wejdzie?
Jestem agentem do zadań specjalnych i to ja prowadzę tę sprawę.
Naszym zdaniem, nie chodzi tu o zwykłe zaginięcie.
A ja myślę inaczej, chłopcze. Moim zdaniem...
całą tę sprawę, rozdmuchał, ten bucefał, Martin Brudas King.
Zastępca Pell, rzekomo zatrzymał trzech chłopaków około 15:00, za przekroczenie prędkości.
Posiedzieli do 22:00. Potem ich zwolnił.
Odjechali. Mówi, że pojechał za nimi do granicy okręgu...
i więcej ich nie widział.
Dlaczego nie zadzwonili?
- A powinni? - To wyszkoleni działacze.
Mają dzwonić, co godzinę, a gdyby ich zatrzymano, zaraz po zwolnieniu.
Mogli zadzwonić z hotelu. To dwie minuty spacerkiem, obok aresztu.
- Może skoczyli na piwko? - To nie w ich stylu.
Ludzie z Biura Ochrony Praw Człowieka zaczęli ich szukać, jak tylko nie zadzwonili.
Tutejsze biuro szeryfa odpowiedziało, że chłopaków tu nie ma.
Pierwsze kłamstwo.
Ale czyje? Szeryfa, czy tych z biura?
Komu by pan uwierzył?
Wie pan, że byłem szeryfem w takiej mieścinie w Mississippi.
- Słyszałem o tym. - Tu nie ma, po co kłamać.
Jesteśmy na granicy stanu, miliony kilometrów od cywilizacji.
Jeśli szeryf na takim zadupiu mówi jak było, to znaczy, że tak było.
Chodźmy coś zjeść.
Chwilowo nie ma miejsc. Poczekają panowie?
- A jest, po co? - Nie od parady mamy komplet.
Przynieść panom menu?
Oczywiście.
Więc, poczekają panowie?
Tak, bo chcemy być blisko pani.
Tam są wolne miejsca.
To miejsca dla czarnych. Niech pan nawet o tym nie myśli.
- Tutaj zaraz zwolnią się miejsca. - Nie jest pan głodny?
Dzień dobry. Wygląda smakowicie.
Mogę zadać panu kilka pytań?
Potrzebuję informacji.
- Nie mam nic do powiedzenia. - To tylko kilka pytań.
Nic nie powiem.
Trzech chłopaków przyjechało zorganizować kurs dla wyborców.
Zanim mieszkańcy wyrazili zgodę, Ku Klux Klan spalił kościół.
- Człowiek ma prawo głosu, ale głosować mu nie wolno. - Otwórz to.
A co mówili w Rossville?
Że chłopcy wrócili tu, żeby przeprosić wiernych.
Przepraszamy, że nie mogliście głosować...
choć pewno o tym nawet nie wiedzieliście.
Teraz nie macie nawet gdzie się modlić.
Gdy wrócili, przypuszczalnie rozmawiali z kilkoma mieszkańcami.
- Od tego zaczniemy. - Szkoda wysiłku, nie puszczą pary z ust.
Chcą tu dalej mieszkać i żyć.
Raczej poodgryzają sobie języki, niż coś nam powiedzą.
Musimy trzymać się procedury.
Kościół stanął w ogniu, więc uciekliście do domu?
Tak.
A potem zatrzymało was czterech białych?
Tak.
Zaatakowali pani męża?
Tak.
Ale pani ich nie rozpozna.
Nie.
Powiadomiła pani policję?
Nie.
Ale powiedziała pani o tym chłopakom z Ochrony Praw Człowieka?
Tak.
Czy powiedzieli pani, dokąd pojadą?
- Nie. - Ani słowa?
Dziękuję.
Nie ma, za co.
Otwieraj.
- Twój brat Hollis, jest w domu? - Tak.
Daj mu kopa w dupę. Niech wstaje.
- Po co? - Obudź go.
- Co się dzieje? - Mamy cię, czarny śmieciu!
Chodź tu, smrodzie!
Jak znów będziesz kablował FBI, to cię zabiję.
Podziwia ich pan, co?
A pan nie?
Moim zdaniem, są wykorzystywani.
Wysyłają tu ich w Volkswagenach i trampkach...
żeby ktoś im łby porozwalał.
Nie sądzi pan, że oni wierzą w to, co robią?
- Liczyli się ze śmiercią? - Może.
Ci w Washingtonie, na pewno brali to pod uwagę?
Są sprawy, dla których warto umrzeć.
Tutaj inaczej się patrzy na pewne rzeczy.
Tutaj, czasem warto zabić dla sprawy.
Skąd bierze się w ludziach ta nienawiść?
Gdy byłem mały...
mieszkał koło nas, stary czarnoskóry farmer, nazywał się Monroe.
I miał... Chyba miał więcej szczęścia, niż mój ojciec.
Kupił sobie muła.
W naszym mieście, to było coś.
Mój stary nienawidził tego muła.
Kumple dokuczali mu nieustannie mówiąc, "widzieliśmy, jak Monroe orał mułem pole"...
albo, "Monroe wydzierżawi drugie pole, bo ma już muła".
I tak pewnego ranka, muł zdechł.
Ktoś zatruł wodę.
Potem nikt już nie wspomniał o mule, przy moim ojcu.
Jakiś czas potem przejeżdżaliśmy koło domu Monroe. Był opuszczony.
Monroe spakował dobytek i wyjechał. Chyba na północ.
Spojrzałem na ojca...
i zrozumiałem...
że to on zatruł wodę.
Było mu wstyd.
Tak sądzę.
Popatrzył na mnie i powiedział...
"Jeśli nie jesteś lepszy od czarnucha, to od kogo jesteś lepszy?"
To ma być usprawiedliwienie?
Nie. To tylko opowieść o moim ojcu.
Jaką naukę pan z niej wyniósł?
Że mojego ojca, tak bardzo zżerała nienawiść...
iż nie kapował, że to bieda go zabija.
Niech pan zgasi światło!
W porządku?
Wiedzą o nas.
Teraz pan wie, w co się pakujemy?
Zadzwonię do Washingtonu po więcej ludzi.
Pozwoli pan sobie powiedzieć, że to najgorsze posunięcie?
Nie.
75 dolców miesięcznie. Własna kwatera w samym centrum miasta.
Może tu zamieszkać 100...
nawet 200 agentów. Nie licząc balkonu.
Chcemy tylko odnaleźć tych chłopców.
Potrzebuję ludzi.
Kiedy zaczynamy seans?
- Co to za szycha? - Klan.
Bez kapturów, na tych buraczanych pałach.
Zapiszę numery rejestracyjne.
Dzień dobry, panowie.
To nasz burmistrz, pan Tilman.
Miło mi pana poznać.
Widzę, że warto tu czasem zajrzeć.
Najwięcej ciekawych rzeczy, można dowiedzieć się u fryzjera.
Skąd pan pochodzi?
Z Thornton, w Mississippi. Rzut beretem od Tennessee.
No to wie pan, co nam w duszach gra.
Nie lubimy, gdy obcy pouczają nas, jak mamy żyć.
Może mi pan wierzyć, nasi murzyni byli szczęśliwi...
aż przyjechały te szczeniaki z college'u i wtedy zaczęły się draki.
Przedtem nikt nie narzekał.
Bo mieli pietra.
To małe spokojne miasteczko.
Ale ludzie są tacy jak wszędzie. Wytrzymują wszystko do czasu.
Weźmy na przykład, trzy laski starego dynamitu.
Wystarczy wstrząsnąć... a kawałki ciał będą się walać po ulicach.
Jestem tu, żeby znaleźć trzech zaginionych chłopaków.
Jeśli odcedzi pan pianę...
niewiele treści w garnku zostanie.
Ci trzej, których szukacie, na pewno siedzą sobie w Chicago...
i popijając schłodzone piwko ryczą ze śmiechu, że takiego kota wam popędzili.
Też mam taką nadzieję.
Niech pan powie swoim szefom, że mają złe wyobrażenie o południu.
Wie pan, co mam na myśli?
Te bajki o łachmanach, analfabetach...
świńskim łoju i plackach kukurydzianych.
Tymczasem prawda jest taka, że mamy tu dwie kultury.
Białych i czarnych.
Tak zawsze było i tak zawsze będzie.
- Reszta kraju inaczej to widzi. - W dupie mamy resztę kraju.
Jest pan w Mississippi.
Nie da się ukryć.
- Jaki wynik? - Prowadzi St Louis, pięć do zera.
- Która zagrywka? - Kończy się siódma.
- Lubi pan baseball? - Tak, to...
jedyna okazja, kiedy czarny może pomachać kijem na białego...
i nie wywołać rozruchów.
Sprawdziliśmy samochód. Clayton Townley.
Wielki Cyklop Białych Rycerzy Ku Klux Klanu.
We własnej osobie. Chyba odnaleźliśmy samochód chłopaków.
Jakiś Indianin z rezerwatu coś wie.
Czekamy na telefon.
Dzień dobry, paniom.
- Mogę w czymś pomóc? - A owszem.
Mam dość... własnego wyglądu.
Co mi pani radzi? Zrobić fale, czy utlenić?
- Ma pani świetną fryzurę. Tutaj ją pani zrobiła? - Nie, w Jackson.
Pana uratuje tylko peruka. Z takim kolanem niewiele da się zrobić.
Jeśli ma pan jakieś pytania, to dobrze pan trafił.
Mam kilka.
Na przykład, kim jest ten pan, co tam podjechał?
- Bo prezydent Johnson to nie jest. - Nazywa się Clayton Townley.
- Pan jest z FBI? - Tak.
Szczerze mówiąc, żal mi tych dwóch chłopaków. Może ich znajdziecie.
Było ich trzech. Trzeci był murzynem.
A gdyby nie ci dwaj biali, przyjechałby tu ktokolwiek?
- Może nie, panno... - Pani.
Pell. Jej mąż jest zastępcą szeryfa.
Ale ja jestem wolna.
My się tym zajmiemy. Nie potrzebna nam wasza pomoc.
Krew na głównej ulicy. Nie będzie to dobrze wyglądać w wiadomościach.
To chłopak z restauracji.
Następnym razem, niech pan nie rozmawia z czarnymi przy świadkach.
Dobrze pan wie, że to tylko ostrzeżenie od szefa z Tupelo.
Wiem. Clayton Townley, główny kaptur.
Zgadza się. Skąd pan wie?
Trzymam się procedury. Niech i pan kiedyś spróbuje.
Mamy samochód chłopaków.
Dzień dobry.
Dwie puszki po piwie, butelka po Coli, jedna butelka plastikowa...
nadpalony zegarek, stanął na 12:45 i kluczyki.
Żadnych ciał.
Przeszukać każdy centymetr terenu.
- To wielkie bagno. - Każdy centymetr.
Chyba nie wyjechali z Mississippi.
Nie. Bo nie żyją.
Panie Bird?
Przy stacji benzynowej jest telefon.
Zadzwoń pan. Chcę mieć tu jutro ze stu ludzi.
Stu?
- Naszych agentów? - Mogą przysłać nawet wojsko.
Cały teren ma zostać przeczesany!
Niech pan tego nie robi.
- Wywoła pan wojnę. - Ta wojna zaczęła się dawno przed naszym przybyciem.
Spieprzaj stąd!
Szeryf ma dobre alibi. Grał w pokera ze szwagrem i kuzynami.
- Przez cały czas? - Przez trzy godziny. Przegrał $11.38.
I jeszcze coś. Mamy kłopoty z kierownikiem motelu.
- Jakie kłopoty? - Chce żebyśmy się wynieśli. Odstraszamy klientów.
No to go kup.
- Co, proszę? - Kup!
Motel.
- Ile mogę dać? - Ile będzie trzeba.
W okręgu Jessup, w stanie Mississippi...
gdzie w tym tygodniu wybuchły zamieszki...
trwają poszukiwania trzech zaginionych przedstawicieli Biura Ochrony Praw Człowieka.
Moim zdaniem to jakiś kawał, ale jeżeli są w tym bagnie, to sami się o to prosili.
Wojsko pomaga licznym agentom FBI w poszukiwaniach.
Na pewno spłatali im figla. Teraz siedzą w Nowym Jorku i grają nam na nosie.
- Pani zdaniem to kawał? - Tak. Nic tu nie znajdą.
Przywódcy ruchu wciąż mają nadzieję, że chłopcy żyją.
Jednak zdaniem okolicznych mieszkańców, nikt ich żywych nie znajdzie.
Przyjechali tu szukając guza, no to go znaleźli.
Z okręgu Jessup, w stanie Mississippi mówił Mark Barlbobi.
Powiedzieć wam, co powinni zrobić? Szukać tych szczyli w Kanadzie...
a nie w naszych bagnach.
Dodam coś jeszcze. Moim zdaniem ten cyrk, to akcja propagandowa KSPPKK.
Krajowe Stowarzyszenie Podniesienia Poziomu Kulturalnego Kolorowych?
Komuchy, skurwiele, pedały, palanty, kurduple i kolorowi.
Tyle organizacji i tyle literek.
A wszystko sprowadza się do jednego. Tele-mele duperele.
Rozumiecie?
Kiedyś przyjdzie dzień, kiedy nie będziemy musieli mówić "dzień dobry, panie szeryfie".
Może nawet nie będziemy musieli mówić "panie Stuckey".
Będziemy mówić "Stuckey" albo "szeryfie".
I nadejdzie kiedyś taki dzień, kiedy szeryf nie będzie biały.
Mógłbym zadać wam kilka pytań?
Co to za kwiaty? Mógłby mi pan powiedzieć?
Rosną tu wszędzie...
Bardzo ładne.
Dzbaneczniki.
Dzbaneczniki?
Są naprawdę piękne.
Choć niezbyt pięknie pachną.
Miło było pogawędzić.
Przepraszamy, że przeszkodziliśmy w zebraniu, ale nikt nie chce z nami rozmawiać.
"Zatrzaskują usta" jak mówiła moja mama.
Nie chcą rozmawiać, bo się boją, że władza się o tym dowie.
- My stanowimy władzę. - Nie tutaj.
Chcemy się dowiedzieć, co się stało z tymi chłopcami. Przyjechali tu, żeby wam pomóc.
- Więc nie pytajcie czarnych. - Kogo mamy pytać?
Chodź, Aaron.
Zacznijcie od biura szeryfa.
- Dlaczego ty się nie boisz? - A pan, dlaczego?
Idziemy, synu.
Dobry wieczór, pani. Nazywam się Ward, a to agent Anderson.
Jesteśmy z FBI.
Chcielibyśmy porozmawiać z pani mężem.
Proszę wejść.
Clinton, przyszli panowie z FBI. Chcą ci zadać jakieś pytania.
Wstawić kolację do piecyka?
Zostaw nas.
Mogę usiąść?
Musi pan zawracać mi głowę nawet w domu?
Chciałbym jeszcze raz sprawdzić, co pan robił 21-ego czerwca.
Którego?
21-ego czerwca.
Obaj dobrze wiemy, jaką datę mam na myśli.
Załatwmy to jak dorośli, a wówczas pan poogląda mecze, a my wrócimy do Washingtonu.
Proszę sobie nie przeszkadzać.
Przysłuchiwanie się zadawaniu tych samych pytań, może człowiekowi zbrzydnąć.
Chyba tak.
- Nie jadają państwo razem? - Mąż ma nietypowe godziny pracy.
- Dziwi to pana? - Nie.
Sam pracuję w dziwnych godzinach.
Ja jem, gdy jestem głodna, on wtedy, kiedy ma czas.
- Poczęstuje się pan? - Nie, dziękuję.
Podoba mi się ten dom.
- Długo państwo w nim mieszkają? - Ja się tu urodziłam.
Ale ojciec przegrał dom w pokera dawno temu.
Od tamtej pory płacimy komorne.
To podstępna gra.
Poker.
Podstępna.
Miło się rozmawiało. Muszę iść.
Schabowy jeszcze ciepły? Przynieś mi piwo.
Dobranoc.
Może pan oglądać dalej.
Wie pan, że baseball to jedyna gra, podczas której czarny...
Już to słyszałem.
50 minut jego alibi, to żona.
- Rozmawiał pan z nią. Jaka to kobieta? - Miła.
Jak to jest, że taka kobieta wychodzi za takiego...
Dupka?
Po liceum dziewczyna szuka narzeczonego, a przez resztę życia...
zastanawia się, po co za niego wyszła.
Coś tu nie gra. Facet jest zbyt pewny siebie.
Widział pan ślubne zdjęcie?
Jego trzej świadkowie, mieli kciuki wepchnięte za paski...
a trzy palce skierowane ku dołowi.
Co to? Jakiś symbol masoński?
Nie! Trzy razy K.
Wiem, że nie jesteś pijany.
Zabiorę cię do hoteliku.
Czołem... Chciałbym omówić kilka spraw.
- Męża nie ma. - Przyszedłem do pani.
No to, niech pan wejdzie.
Długo pani nie zajmę.
Mój szef jest ździebko upierdliwy.
Skończył uniwerek i chyba dlatego czepia się szczegółów.
- O co chciałby pan zapytać? - Są jakieś niejasność w chronologii.
Może włożę kwiaty do wody?
Są dla pani.
Piękne.
Owszem, chodź...
niezbyt pięknie pachną.
Zrobić panu herbaty?
Proszę.
Nie ma, na co patrzeć. Okropne zdjęcie.
Nie zna się na fotografii.
- Niedawno zrobione? - Niestety nie.
Wygląda na świeże.
Pobraliśmy się 14 lat temu.
Pani żartuje.
- Z cukrem? - Oczywiście.
- Wychowałem się w takim miasteczku. - Ale był pan rozsądny i wyjechał.
Czemu więc pani nie wyjechała?
"Na dobre i na złe."
A pan, jest żonaty?
O ile pamiętam, miałem żonę.
Ale na krótko. Rzadko bywałem w domu.
A żonie zbrzydły chyba... pocztówki z Des Moines i telefony z Miami.
Zawsze ktoś się koło niej kręcił.
Facet, który miał czas na kino...
i drobne na szafę grającą.
Więc odeszła.
- A jak było z panią? - Zna pan południe.
Po liceum wychodzi się za pierwszego chłopaka z poczuciem humoru.
Pani mąż sympatycznie wygląda.
Mój szef ma wątpliwości, co do jednej godziny.
Właściwie chodzi mu o 50 minut, które mąż spędzał z panią.
- Chyba był w domu? - Chyba tak.
Szkoda.
Bo nie mam już pretekstu, żeby jeszcze z panią posiedzieć.
Dziękuję za herbatę.
A ja za kwiaty.
Wie pan, co to za kwiaty?
Ktoś pozwiedzał mi, że to dzbaneczniki.
Mój ojciec nazywał je diablicami, bo są...
Mięsożerne.
Dobrze powiedziałam?
Ich piękny kolor wabi owady, które siadają na nich, a wtedy...
giną nim zdążą się usadowić.
Może powinienem wybrać odpowiedniejsze kwiaty.
Może.
Niechaj Bóg ma was zawsze...
w swojej opiece. Amen.
Raz już cię ostrzegaliśmy, czarnuchu. Nie będziemy powtarzać.
Jeśli znowu wypaplasz coś tym federalnym...
to pójdziesz do piachu i to bez trumny!
Jasne?
Jak traktowani są czarni w Mississippi?
Przyzwoicie. Tak jak na to zasługują.
Jeśli o mnie chodzi, uważam, że czarnych traktuje się tutaj okropnie.
Jednym z ich przywódców jest Martin Luther King.
Hoover powiedział, że to komunista...
i że może to udowodnić.
Nie wiem, czy to prawda. Żadnego dowodu nie widziałem, ale tak mówił.
Podobno mamy jadać z Murzynami i korzystać z tych samych toalet.
Niektórym nie łatwo to przyjdzie.
Są inni od nas. Nie kąpią się, śmierdzą... są paskudni.
Oni nie są jak biali.
Jak pani myśli, gdzie są ci trzej chłopcy?
Nie żyją.
Sztywni na amen.
Milutka.
Śpi?
Wybacz, że cię obudziłam.
Kochanie, wychodzę na kilka godzin.
Mary, to córka twojej Betsy?
Szybko rośnie, co?
Może być na wtorek.
Zabawne.
Ich dzieci są takie słodkie.
Kamera jest na mnie?
Skoro agentom nie udało się obronić samego prezydenta USA...
to jak zamierzają chronić czarnuchów?
Powtarzam, to sprawka kilku białych wyrzutków, podlanych tanim alkoholem.
A może nawet rozpuszczalnikiem, bo jak wiadomo...
mamy tu prohibicję, czego dowodem są alkoholicy.
Proszę zrobić przejście.
Pan się nazywa?
Clayton Townley. Jestem miejscowym biznesmenem.
Czy jest pan rzecznikiem Białych Rycerzy Ku Klux Klanu?
Mówiłem, jestem biznesmenem.
Obywatelem stanu Mississippi i amerykaninem.
Dość mam już pismaków i redaktorów telewizyjnych...
pokazujących nas w fałszywym świetle.
Tak więc powiem otwarcie.
Nie akceptujemy Żydów, bo wyparli się Chrystusa...
oraz kontrolują międzynarodowe kartele bankowe, będące podstawą komunizmu.
Nie akceptujemy Papistów, bo liżą buty Rzymskiemu dyktatorowi.
Nie akceptujemy Turków, Mongołów, Tatarów, Azjatów ani Murzynów...
ponieważ bronimy anglosaskiej demokracji...
i amerykańskiego stylu życia.
Pewien czarny chciał grać u Bryanta dla Alabamy.
Bearant na to - dam ci szansę.
A co? Chciał grać arbuzem?
Powiedział...
Dobra. Stajesz z jednej strony boiska...
a całą drużynę ustawił z drugiej strony. "Całą drużynę przeciwnika...
- Otwarte? - Tylko dla członków.
Członków... czego?
Klubu.
Więc, może pan postawi mi piwo.
Daj mu, Frank.
Jak to miło być znowu tam, gdzie suszy.
Gdy byłem szeryfem, połowę łapówek dostawałem z takich...
nielegalnych melin, jak ta.
Tutaj na pewno jest tak samo.
Chyba sporo szmalu kasujesz od bimbrowników.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Sporo godziwego szmalu.
- Macie tu coś mocniejszego? - Nie.
W Thornton, takie meliny są na każdym podwórku.
Wystarczy mieć trochę cukru i odpowiedni garnek.
Chciałem kiedyś wziąć odciski palców od takiego chałupnika.
Przez całe życie robił zacier.
W ogóle nie miał linii papilarnych.
Nie bawią nas pańskie opowiastki, panie Anderson.
Pan już nie mieszka w Mississippi.
- Właściwie, czemu pan stąd wyjechał? - Potrzebowałem zmiany otoczenia.
Zaczęło mnie mdlić od tutejszej atmosfery.
Skoro tak, panie agencie FBI...
to kończ pan żłopać to piwo i zasuwaj do swoich komunistycznych szefów?
Najwyraźniej nie zna pan mojego szefa.
Hoover nie kocha komunistów. W tej kwestii jest po waszej stronie.
Gówno mnie obchodzi, po czyjej stronie jest Hoover.
Wiem tylko, że mamy tu 5000 Murzynów bez prawa głosu...
i jeśli o mnie chodzi nigdy tego prawa mieć nie będą.
Powiedz pan tym sztywniakom w garniturach w Washingtonie, że niczego tutaj nie zmienią.
A jeśli tak, to po moim trupie i po trupach wielu czarnuchów.
Zabiłbyś, Frank? To właśnie chciałeś mi powiedzieć?
Nie przejąłbym się bardziej skręcając kark kotu.
I żaden Sąd w tym stanie by mnie nie skazał.
A pan, zastępco szeryfa?
- Też lubi pan skręcać karki? - Przeciągnij strunę to zobaczysz.
Wbij to sobie do łba, pedale zasrany.
Powiedz swoim w dupę dymanym szefom, że nigdy nie znajdą tych chłopców.
Więc spakujcie manatki i spieprzajcie z powrotem na północ.
Teraz ty wbij sobie coś do łba, buraku.
Chyba masz kupę zamiast mózgu i fiutem rozumujesz...
jeśli zdaje ci się, że stąd znikniemy.
Będziemy tu szperać, aż do końca.
Twój ruch, zastępco szeryfa.
Nosisz tę spluwę tylko od parady...
czy może czasem strzelasz do ludzi?
Dzięki za piwko.
Zapytajcie ich, czy pomogą uratować nasz kraj przed tragedią integracji.
Ten system chce wrzucić dzieci białe i kolorowe...
do jednego kotła...
z którego wyjdą potem mulaci. Prawdziwe kundle ludzkości!
W ten sposób, obie rasy ulegną zagładzie.
Przed Bogiem zaświadczam, że wolę życie oddać, niż dopuścić...
do czegoś takiego w Ameryce.
Oto coś pan narobił.
Od rana trują przez radio, że prześladuje ich FBI.
Nie jesteśmy zbirami. Będziemy prowadzić tę sprawę moimi metodami.
- Wiem, trzymając się procedury. - Co pan robił w salonie fryzjerskim?
Jeśli prowadził pan śledztwo, chcę poznać wyniki. Jeśli nie, nie pozwalam na takie zagrywki.
Wie pan, co? Pan nie wie, kiedy gadać, a kiedy milczeć!
Robi pan z siebie durnia!
Pani Pell nie powie nic, na co jej mąż nie pozwoli.
Niczego z niej nie wyduszę!
To gniazdo os, można otworzyć tylko od środka.
Wiem.
Wybrałem się na spacer. Nie oglądają panie marszu?
Dlaczego mnie nikt o nic nie pyta? Wszystkich już przepytaliście, oprócz mnie.
Może przysłałby pan do mnie jakiegoś przystojniaka?
Przepraszam za najście. Byłem obok w sklepie.
Zje pani orzeszka? Obrzydły mi.
Jak pan zdobył te informacje?
Trzymałem się procedury.
Szeryf Stuckey.
Zadzwonili do niego.
Ciekawe, do kogo jeszcze.
Czekaj.
A teraz wynocha.
Jadą.
- Do dzieła. - Poczekajmy, aż wejdą do środka.
Właźcie do środka, skurwiele.
- Ruszajmy! - Niech wejdą!
Ruszaj pan!
- W lewo! - Skąd pan wie?
Nie wiem. Skręcaj pan.
Jest samochód.
Niech pan podjedzie i zatrzyma.
Tym fanatykom kompletnie odbiło.
Pani Walker, wiem, że to nie łatwe, ale proszę nam pomóc.
Niech pani namówi syna, żeby złożył skargę...
wtedy będziemy mogli przynajmniej zamknąć zastępcę szeryfa.
Mój syn nic nie powie.
- Zresztą, to i tak nic by nie dało. - Tym razem będzie inaczej.
Niech pan da mu spokój.
Może i nas zostawią wtedy w spokoju.
Jeśli zawsze tak robią, wiemy przynajmniej, co się wydarzyło 21-ego czerwca.
Pell zamknął ich za przekroczenie prędkości o 15:00.
Przetrzymał w areszcie, aż chłopcy z Klanu byli gotowi.
A potem zwolnił o 22:30.
Pell był z nimi. Jestem tego pewien.
Tak pan myśli?
Mawiają tutaj, że grzechotniki nie popełniają samobójstw.
Czy 21-ego czerwca, zwolnił pan tych trzech chłopców...
gdy członkowie Klanu już na nich czekali?
Nie.
- Czy pan jest członkiem Ku Klux Klanu? - Nie.
- A był pan kiedykolwiek członkiem Klanu? - Nie.
Czy zna pan określenie Wielki Klalif?
Słyszałem.
A czy był pan Wielkim Klalifem Białych Rycerzy...
Ku Klux Klanu wschodniego Mississippi przez ostatnie trzy lata?
Sprzeciw. Mój klient odpowiedział już, że nie należy do Klanu.
Sprzeciw? To tylko rozmowa. Nie musimy być tacy oficjalni.
Skoro tylko rozmawiamy, to nie muszę tu siedzieć. Mam robotę.
- Pan chyba też? - Tak. I wykonam ją dobrze.
Powodzenia.
Gdy będzie pan miał coś na mnie, wie pan, gdzie mnie szukać.
- Jak poszło? - Całkiem nieźle.
Niczym się nie przejmuj.
Będzie pan aresztowany?
Czy FBI ma dowody, że biuro szeryfa maczało w tym palce?
- Może wspólnie prowadzicie śledztwo? - Jasne, że współpracujemy...
ale nie mamy żadnych dowodów.
Proszę przestać.
Ile razy mamy wam powtarzać? Wynocha stąd!
Jazda do domu!
Bierzcie dupy w troki i odwalcie się od nas!
Zasuwaj do domu synku, bo jeszcze coś ci się stanie!
Panie Ward, mam już tego wyżej uszu.
- Protestuję kategorycznie. - Nie teraz.
Chwileczkę. Sprzeciwiam się pańskim insynuacjom wymierzonym w urząd szeryfa.
Chcecie zwalić na niego winę za zniknięcie tych chłopców...
lecz wasze ohydne pomówienia nie są żadnym dowodem.
Staramy się dotrzeć do prawdy. Nas też to frustruje.
Wskazać palcem, każdy osioł potrafi. Ale to jeszcze nie dowód.
W swojej naiwności wciąż jeszcze wierzymy w demokrację. Więc zapewniam pana...
- ...wiem, jakie mamy prawa! - A owszem, coś wiecie.
- Ja nie jestem naiwny i mam oczy. - Coś panu powiem, Anderson.
Mam pana po dziurki w nosie.
I raz jeszcze powtarzam panie liberale...
że kilku świrów, przystrojonych w prześcieradła i odstawiających tańce...
dla odstraszenia czarnuchów, nie zdyskredytuje całego stanu Mississippi!
A ja panu mówię, że przez pański urząd szeryfa, nie żyje trzech chłopaków.
- Więc radzę się do nas przyzwyczaić.
- I nauczyć się oddychać ustami, skoro utknąłem panu w nosie.
Lepiej nie przeciągajcie struny.
Cholerne FBI. Za kogo się uważają, żeby tak rządzić się na moim terenie...
- Chce pan złożyć oświadczenie? - Jasne.
Przez moment...
byliśmy chyba, po tej samej stronie.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Mamo! Chodź szybko!
Ani śladu po nim.
Jego matka mieszka na przeciwko, ale nie chce z nami rozmawiać.
Przepytać wszystkich. Ktoś na pewno coś widział.
- Nic nie powiedzą. - Do roboty.
Musicie coś z nich wyciągnąć.
Co?
Posyłając tu białych z notesikami, nic pan nie zdziała.
A co pan by zrobił?
Nie ma się co wstydzić strachu.
No, Willie. Powiedz, co widziałeś.
Oskarżeni, proszę wstać.
W naszym kraju, dom traktuje się jak świętość.
Dzięki tej podstawowej zasadzie, nasze społeczeństwo przetrwało.
Wy ją naruszyliście.
Jednak sąd rozumie...
że wasza zbrodnia, była w pewnym stopniu...
spowodowana... czynnikami zewnętrznymi.
Do okręgu Jessup...
przyjechali obcy ludzie, reprezentujący brak etyki...
i higieny moralnej.
Ich obecność prowokuje wiele osób.
Zatem sąd rozumie...
choć podkreślam, przestępstwa nie popiera...
że zbrodnia, do której się przyznaliście...
wywołana została czynnikami zewnętrznymi.
Dlatego, wyrok będzie niski.
Skazuję, każdego z was na pięć lat więzienia.
Jednak wyrok zawieszam.
Tu nie ma wjazdu.
FBI.
Przykro mi, nie mogę panów przepuścić.
Szeryfie?
Tym razem wywołaliście zamieszki.
Chcę tam pójść i porozmawiać z nimi.
- Dalej pana nie wpuszczę. - Poradzimy sobie sami.
Czarnuchy sami spuszczają sobie łomot.
Lokalna sprawa.
Niech pan spojrzy na ten ogień. Przysłali tu pana, żeby go rozpalić?
Bez nas byłoby to samo.
Gdybym był czarny, myślałbym tak samo jak oni.
A wówczas nikt nie dbałby o to, co pan myśli.
Wyprowadź wszystkich od podwórza i uciekajcie...
jak najdalej, nie oglądając się za siebie. Zrozumiałeś?
Nathan! Wstawaj!
- Co się dzieje? - Mamo! Zbudź się.
Uciekajmy.
Kto tam? Wyłaźcie! Słyszycie!
Dłużej tego nie zniosę!
Już dobrze, tato.
Mama i dziewczynki są całe.
Zranili cię w głowę. Oddychaj.
Nie umieraj teraz.
Słyszysz?
Nic ci nie będzie.
Krowy nie uciekają. Nie wiadomo, czemu. Może są po prostu głupie.
Stoją, aż brzuchy im spuchną i pękają.
W Detroit mieszkają ich krewni.
- Pojadą tam? - Nie dałem im wyboru.
Przynajmniej wiemy, kto to zrobił.
- My. - I tak jest lepiej.
20 lat temu wieszali murzyna za kradzież arbuza.
Nie rozumiem pana. Nic a nic.
Więc wyjaśnijmy coś sobie.
Wszystko spieprzyliśmy, robiąc ze śledztwa widowisko dla prasy.
Prasa interesowała się już zaginięciem chłopaków.
Nie. Zaginięciem trzech członków Ruchu, na Rzecz Obrony Praw Człowieka.
Dla mnie to tylko chłopcy, których wciąż nie mamy.
Nie mamy... 50 minut, które Pell, rzekomo spędził z żoną.
Kocham Mississippi.
A oni...
nienawidzą Mississippi.
Nienawidzą nas, bo stanowimy świetlany przykład...
udanej segregacji.
Te studenciaki z północy, oraz ich komunistyczni szefowie, ateiści...
którzy przybyli tu, z zamiarem zniszczenia naszej społeczności...
otrzymali druzgocący cios.
W tym tygodniu, stracili grunt pod nogami.
W tym tygodniu, federalni gliniarze, wścibiający nosy w nasze życie...
i gwałcący nasze prawa cywilne...
pojęli wreszcie, że są bezsilni...
gdy Anglosascy chrześcijanie, staną ramie w ramie!
Mamy towarzystwo.
Nie macie prawa tu być. To wiec polityczny.
- Mnie to pachnie inaczej. - To polityczny wiec, lokaju Hoovera.
Może na taki wygląda, ale ja czuję tu smród Ku Klux Klanu...
choć prześcieradełka zostały w domu.
W sądzie uzmysłowiono im...
że nie ukształtują siłą naszej społeczności...
na wzór własnej.
Gdzie czarnuchy, bezkarnie organizują rozróby...
jaka miała miejsce w Harlemie, w Oakland...
czy w Chicago!
Mogę wejść?
Nie powinien pan tu przyjeżdżać.
- Czemu? - Jest tu ohydnie.
Wszystko jest tu ohydne.
Wie pan, co to znaczy żyć z tym wszystkim?
Ludzie widzą w nas... tylko fanatyków i rasistów.
Człowiek nie rodzi się z nienawiścią.
Uczy się jej.
W szkole mówili, że już w Biblii jest mowa o segregacji rasowej.
Księga Rodzaju, wers 27.
Jak się ma siedem lat i w kółko słyszy to samo, zaczyna się w to wierzyć.
Wierzy się w nienawiść.
Żyje się z nią. Oddycha.
I poślubia.
Tamtej nocy, mój mąż prowadził jeden z samochodów.
To chciał pan usłyszeć, prawda?
Ciała są zakopane na farmie Robertsa w wale przeciwpowodziowym.
Niech pan odpocznie.
Zasłońcie twarze chusteczkami.
Ciała trzech członków ruchu na rzecz obrony praw człowieka...
znaleziono dziś w ukrytej mogile.
FBI i urząd szeryfa odmawiają komentarzy.
Zwłoki przewieziono do lokalnego szpitala.
Dyrekcja szpitala milczy...
lecz podobno jeszcze dziś ma się odbyć sekcja.
Clinton, masz kłopoty w domu.
Nie rozumiem?
Przejrzyj wreszcie na oczy i zasuwaj do domu!
Ja Vincent Thompson. Jestem mistrzem świata w produkcji cheddaru.
Mój ser pokonał 42 inne sery w międzynarodowym turnieju...
miał najlepszy smak, wygląd i kolor.
Nie spodziewałam się ciebie tak wcześnie.
Cześć, Frank.
Słucham?
Zaraz tam będę.
Panie Bird.
Weź pan pięciu ludzi. Spotkamy się na zewnątrz.
- Gdzie Anderson? - W motelu.
Wy dwaj, pilnujcie frontowych drzwi. Jeśli ktoś spróbuje wejść, dać mu po łbie.
Wy dwaj, do drzwi w korytarzu.
Niech pan przywiezie Andersona.
Tylko niech pan mu nic nie mówi.
Odwal się pan.
To rozkaz. Nie jesteśmy mordercami.
- To nas od nich różni. - To pana od nich różni!
- Pan jest taki sam jak ja. - Otóż nie.
Co pana obchodzi, co zrobię jakiemuś skurwielowi?
- Pan jest zajęty zmienianiem całego świata! - I zmienię go.
- Co za tupet i głupota! - Pan też zmienia świat.
Właśnie zamierzam zacząć!
Przez swoją głupotę, wszystko pan popsuje, bo leci pan na świadka.
Broń ma znaczenie tylko wtedy, gdy się jej używa.
- Zabiję pana, jeśli mnie pan nie wysłucha. - Kij ci w dupę.
Weź pan ręce.
- Przyskrzynimy ich wszystkich. - Pojęcia pan o tym nie ma!
- Pan mnie nauczy. - Brakuje panu jaj.
Mam jaja i władzę.
Cóż to ma znaczyć?
Nowe zasady. Dorwiemy ich, nieważne jak. Nawet pańskimi metodami.
I kto to mówi. Pan, czy pański przełożony?
Obaj.
Zrobimy to po mojemu.
- Weźmiemy moich ludzi! - Co będzie trzeba.
Niech no odsapnę.
- Strzeliłby? - Tak.
Ostry z niego skurczybyk.
Chcą, żebym powiedział "Pamiętajmy...
że dwaj biali chłopcy także oddali życie pomagając czarnym."
Chcą, żebym powiedział "Łączymy się w bólu z matkami tych chłopców."
Ale stan Mississippi nie pozwoli nawet, żeby ci dwaj biali chłopcy...
spoczęli obok swojego czarnego kolegi, na tym samym cmentarzu.
Mówię więc, nie mam już w sercu miłości.
Tylko gniew i chcę żeby ten gniew...
zawrzał i w was!
Mam już dość...
i chcę, abyście i wy mieli dość!
Dość już mam pogrzebów czarnych...
pomordowanych przez białych!
Dość już mam obywateli tego kraju...
którzy wciąż na to pozwalają!
Jakie znaczenie ma "niezaprzeczalne prawo", jeśli jesteś czarny?
Co znaczą słowa "równy wobec prawa"?
Czym jest "wolność i sprawiedliwość dla wszystkich"?
Mówię, więc...
spójrzcie na twarz tego chłopca, a zobaczycie twarz czarnego.
Jednak krew jego jest czerwona, taka jak wasza!
Jego krew, jest tak samo czerwona jak wasza!
Ty...
Opowiem ci coś.
Pewien chłopak, Homer Wilkes, mieszka jakieś 30 mil na północ stąd.
Odprowadził swoją dziewczynę do domu i wracał do siebie...
kiedy podjechał samochód...
i trzech białych, zabrało go na przejażdżkę.
Nie zrobił nic złego...
po prostu...
był czarny.
Zabrali go do szopy.
Do takiej... jak ta.
Wyjęli żyletkę...
taką zwykłą żyletkę, jak ta...
ściągnęli mu spodnie...
rozsunęli nogi...
i obcięli mu jądra.
I włożyli do takiego kubeczka.
Wiesz ile człowiek traci krwi, kiedy obetną mu jaja?
Gdy znaleźli Homera, był po pas unurzany we krwi.
Ledwie żył, gdy przywieźli go do szpitala.
Dziś, ledwie chodzi.
Burmistrzu, dobrze wiesz...
kto brał udział w zamordowaniu tych trzech.
Wiemy, że wiesz, kto strzelał.
Chcesz mi coś powiedzieć?
- To pracownik biura? - Tak. Specjalista.
- Burmistrz na pewno nic nie powie? - Zabiliby go!
Co pan ma?
Były trzy samochody i siedmiu ludzi. Zabójstw dokonali Pell i Bailey.
- A szeryf Stuckey? - Wiedział...
- ...ale był zbyt cwany, aby być przy tym. - A Townley?
Jednak Wielki Cyklop, nigdy nie brudzi sobie rąk.
Cała historia, ze szczegółami.
Rozumiem, że słowa takie jak, "wymuszenie", "poszlaki" i "zastraszenie"...
nic dla pana nie znaczą.
Nie jesteśmy w sądzie. Poza tym...
nie uda nam się ich skazać. Te kmioty ich nie skarzą.
- Wiem! - Musimy zaprowadzić ich przed Sąd Federalny!
- Za pogwałcenie praw człowieka! - A pan, co właśnie zrobił!
- Nie siedzę na pańskiej grzędzie! - Nie pójdę za panem do rynsztoka!
Te padalce wypełzły z kanału!
Więc i my musimy tam zejść!
Oby to było coś ważnego.
Kto zwołał to spotkanie?
- A nie ty. - Tej grupy? Zdurniałeś?
Więc to nie ty.
- W takim razie, kto do cholery? - Zamknij się.
Może to jakaś pułapka? Może to ty?
Żona dała mi kartkę i powiedziała, że to od ciebie i Clintona.
Lester, stul dziób!
Wyjdziemy stąd...
bez słowa.
Ani słowa.
- Pierwszy, który coś piśnie, zginie. - Milcz.
Grzechotniki zaczynają popełniać samobójstwa.
Podwieziemy cię.
Co?
Wiem, powiedziałeś o 15:30...
ale bardzo nam się spieszy.
Chyba pan zgłupiał.
Masz rozmienić $20?
Wsiadaj do wozu.
Albo już nigdy nie będziesz mógł dłubać paluchem w nosie.
Znacznie ułatwisz sobie życie, jeśli od razu się przyznasz.
Nic nie powiem. Puka pan do niewłaściwych drzwi.
Coś ci powiem, Lester. Jesteś załatwiony na zimno.
Twoi kumple zaczęli sypać.
Pan kłamie.
Siedzisz po uszy w gównie. Wiem, że prowadziłeś zielonego pickupa.
A twój koleś powiedział... Niech mi pan odświeży pamięć.
"Lester Cowens wyciągnął murzyna z samochodu, kopnął w twarz i zastrzelił."
- Kłamstwo. - Prawda. Co tam jeszcze mamy?
"Lester Cowens powiedział:
"tylko czarnucha mi zostawiliście, ale lepszy czarnuch niż nic."
- Nie zabiłem go. Strzeliłem mu w tyłek. - Wiemy.
Nie żył już, gdy wpakowałeś mu kulę. Ale twój koleś widzi to inaczej.
Twierdzi, że ty chłopaka zastrzeliłeś. Albo przyznasz się teraz...
albo twoją dupę spotka coś znacznie gorszego!
Przemyśl to sobie. Wyłaź.
Trochę to trudne.
Chodź golibrodom idzie tak łatwo.
Chciałbym cię o coś zapytać, Clinton.
Mogę ci mówić po imieniu?
Mam wrażenie, że świetnie cię znam.
Z tego, co wiemy, w noc morderstwa...
wygłosiłeś krótkie przemówienie, gdy spychacz zasypywał ciała.
Lester powtórzył je tak...
"Stan Mississippi będzie z was dumny. Zadaliście cios w imieniu białych."
Tak właśnie powiedziałeś?
To twoje słowa?
Chyba tak...
bo Townley i Stuckey byli zbyt sprytni, żeby być tam osobiście.
Ty zaś jesteś zbyt głupi, żeby myśleć, że ktoś może zapamiętać twoje słowa.
Ale Lester, ma dobrą pamięć.
Przepraszam. Wyszedłem z wprawy.
Czy tłukąc swoją żonę, także wygłosiłeś przemówienie?
To też były ciosy zadane w imieniu białych?
Masz głupawy uśmieszek, wiesz?
Przyjrzyj mu się!
Uśmiechałeś się, kiedy spychacz zasypywał ciała?!
Krzywiłeś ryj w uśmiechu, gdy ziemia przykrywała ciała?!
Miałeś na mordzie ten sam durny uśmieszek?!
Śmiej się, Pell!
Nie miej złudzeń, zastępco szeryfa.
Utnę ci ten pieprzony łeb i sram na to, co napiszą potem w raporcie.
- Cholera jasna! Co tu się dzieje?! - Siedź cicho!
Bierz dziecko i zamknij się w sypialni! Nie podchodź do okna!
Błagam! Nic nie powiedziałem!
Daję słowo! Wrabiają mnie! Ja im nic nie powiedziałem!
Szczęście, że mieliśmy twój tyłek na oku.
Jeśli się pan przyzna, zapewnimy panu ochronę.
A jak nie, to cię zabiją.
Cuchniesz kibelkiem, Lester.
Ale go nabraliśmy.
FRANK BEILEY Skazany na 10 lat więzienia
LESTER COWENS 3 lata więzienia
FLOYD SWILLEY 7 lat więzienia
CLINTON PELL 10 lat więzienia
SZERYF RAY STUCKEY Uniewinniony
WESLEY COOKE 7 lat więzienia
CLAYTON TOWNLEY 10 lat więzienia
Czemu to zrobił?
Nie brał w tym udziału. Nawet nie należał do Klanu.
Ale był winny.
Jak każdy, kto na to patrzy i udaje, że nic nie widzi.
Był winny.
Tak samo jak ci fanatycy, którzy strzelali.
Może wszyscy jesteśmy winni.
Byłem właśnie w szpitalu. Powiedzieli mi, że wróciłaś do domu.
Oto, co z niego zostało.
- Naprawdę mi przykro. - Mnie też.
- Co zamierzasz? - Nie wiem.
- Dokąd pojedziesz? - Zostanę tu.
To jest mój dom. W nim się urodziłam.
Pewnie w nim umrę.
Gdybym chciała wyjechać, już dawno bym to zrobiła.
Jakoś to będzie.
Mieszka tu wielu dobrych ludzi, którzy wiedzą, że dobrze zrobiłam.
A kobietom podoba się jak je czeszę.
Jeśli kiedykolwiek będziesz w Des Moines...
nie przysyłaj mi pocztówki.
Chcesz prowadzić, Rupert?
Chętnie.
NA ZAWSZE, W NASZEJ PAMIĘCI.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.